Tuesday, June 29, 2010

Don't Ban Sale of Wild Boar Meat

Kota Kinabalu, Tuesday, June 29, 2010.

Datuk Wilfred Bumburing today urge the government to reconsider the proposal to ban the sale of wild boar saying wild boar meat are popular among the majority of non-Muslim Kadazandusun and Murut.

Bumburing said: “I urge the government to reconsider its proposal to ban the sale of wild boar as this trade has now complement the economic livelihood of those involved in the trade especially among the non-Muslim Kadazandusun. Firstly, the wild boar are shot and by hunters who have obtained hunting license from the relevant authority. And most of the hunting areas are in the Oil Palm plantation and as such it also help to reduce incident of crop damages to the oil palm as the wild boar also pose a menace to the plantations beside damages to other cash crops. Secondly, in the Tuaran district, wild boar meats are only sold at certain location such as roadside stall and few other selected places and a total ban on the sale of wild boar meats would deprive this people of earning some extra income.

On another note, it is rumored that the government will also ban the rearing of pigs or better know as “kampung pigs” in the open such as those found in various villages. Again the government must rethink of any such proposal as the rearing of pigs in the villages have been part an parcel of the traditional way of life of the Kadazandusun community at large. Pigs have also been largely used as sogits (a form of penalty) by the Mahkamah Anak Negeri for minor offences committed by any member of the KDM community.

What the pigs are to the majority of the KDM community is like what goats are to other communities who rears goats instead of pigs. In any village, especially in the rural areas, every KDM family would at least have a family of pigs among their domestic animal so wild boar meat and the rearing of pigs are part and parcel of the traditional way of like of the majority of the KDM community and UPKO would stand firm in its objection to proposed ban.”

Monday, June 28, 2010

Parliamentary Speech/Debate on the 10th Malaysia Plan on Friday, June 25, 2010

YB Datuk Wilfred M. Bumburing


TUARAN MP, Datuk Seri Panglima Wilfred M. Bumburing said the 10th Malaysia Plan (TMP) is an ambitious plan which perhaps is based on the economic capability of the country over the next five years. He also said that the extra ordinary economic increase of 10% is driven by public spending. He further said that he is disappointed because the TMP has nothing in it to show that the issue of illegal immigrants in the State of Sabah will be positively addressed. Among others Bumburing said:

“I am disappointed because the Tenth Malaysia Plan has nothing concrete to show that the issue of illegal immigrants in Sabah will be addressed positively. This issue has raised in for the umpteenth times by Members of Parliament from Sabah however the lackadaisical answer given by the federal government and their continued silence on the issue have aroused suspicion among Sabahan as though the federal government may have a hidden plan or program on the issue of illigel immigrants. This issue has a direct bearing on the poverty eradication program in Sabah where the State now has the second highest poverty incidents in the federation. They enjoy the same benefits as the bona fide citizens in terms of health cares services, educations and security. I would like to ask the Home Minister if the issue of illegal immigrants are included in the Minitry’s KPI as the ministry priority? In my previous speech, I have asked the Ministry of Home Minister to explain the statement by the Sabah National registration Department that says that no Malaysia IC or MyKad have been issued to illegal immigrants. The Minister have also said that no MyKad or Malaysia IC have been issued to illegal immigrants and the Minister have asked me to furnish him with the details proof. I am in the process of collecting those details and I want a guarantee from the Minister that once I submit the proof that concrete action will be taken immediately. I also urge the Home Minister to refer to the Integrity Committee which was formed in 2006 and headed by Tan Sri Bernard Dompok. This committee have conducted meetings in Kota Kinabalu and have collected testimonies from various individuals. However, when the committee tried to hold a meeting in Kuala Lumpur, both the National Registration Department and Immigration Department refused to attend the meeting causing Tan Sri Dompok to resign on principle. I believe the committee have all the relevant information that the Home Minsiter need in order for him to take concrete action on the issue of Illegal immigrants.”

On the issue of Poverty Eradication, Bumburing said:

“The NEM (New Economic Policy} is reported to have successfully reduced the poverty level from 50% in 1970 to 2.3% today. In Sabah, the Household Reprt 2004 is quoted to have reported that the poverty rate have plunged from 114,200 household to 21,000 in 2009. It is targeted that by 2015, the poverty rate will be reduce to 2% making Malaysia the most successful nation in the world on poverty eradication. However, I beg to differ because in my area, Tuaran District, the incident of poor families is still substantial. In the e-Kasih report dated April 28, 2010 the number of hardcore poor in Tuaran is 626 and poor family is 1,020. I wish to inform this august house that I have carried out a survey using a sampling methodology in my area in 2009. This survey was done comprehensively by visiting every household involved which was done covering 45 villages. We have discovered that 42% of household are in the hardcore poor category while 20% are relatively poor. The 62% poverty rate in Tuaran is even higher than the national poverty level in Malaysia before NEM. I also would to emphasize here that there exist co-relation between inflation and poverty. The Tuaran survey have shown that consumer goods and public transportation cost in the villages have increased by 39% as a result of the price in fuel. As a result, the poor become poorer and those who fell under the relative category have become hardcore poor. I also want to state here that as a result of “sticky prices,” the price of essential goods didn’t decrease even though the price of fuel have gone down. 63% of those surveyed said that the cost of living have drastically increased in 2008. I strongly believe that this reality in Tuaran may also be true for the other rural areas in Sabah and Sarawak.”

On Infrastructure, Datuk Bumburing Said:

“The TMP, themed “Rancangan Kemakmuran Ekonomi dan Keadilan Sosial” in general give special emphasis on development for the people that have been sidelinedand at the same time to focus on making Malaysia and economic giant. For Sabah, the emphasis on providing piped water to 98% of the population is something that is really needed. The same goes in providing electricity supply to every household and road network stretching 2,540 kilometers. Special assistance will be provided to etnik minorities in Sabah specifically the Bisayah, Orang Sungei, Rungus, Tidong dan Suluk. Why is the Kadazandusun etnik group not listed as those that have been sidelined where as all along this community has also lagged behind in all aspect? The government must practice an open, transparent and fair policy in all aspect such as in the civil service, business opportunities and others. The leaders may have been introducing good policies but to date there are many incidents where the implementing officers have practice certain degree of discrimination. In order for 1Malaysia to truly succeed, I urge the Prime Minister to introduce a monitoring mechanism at all level to avoid any form of discrimination. This is important because for as long as there exist ethnic groups who felt they are marginalized or sidelined or discriminated against, the objective of 1Malaysia will not be achieved.

Thursday, June 24, 2010

Ucapan Bahas MP Tuaran di Parlimen

Pencapaian Malaysia

Rancangan Malaysia KeSepuluh (RM10) yang dibentangkan menunjukkan komitmen Kerajaan pada rakyat Nagara ini dan menekankan pembangunan yang mampan dan pembelaan untuk semua rakyat tanpa mengira kaum dan agama. Rancangan ini ambitious tetapi diukur mengikut jangkaan keupayaan ekonomi Negara dalam 5 tahun akan datang.

Kejayaan ekonomi Malaysia di bawah YAB Perdana Menteri mencapai penumbuhan ekonomi 10.1 peratus pada suku pertama 2010 adalah satu kejayaan besar yang patut dibanggakan.Namun pertumbuhan yang luar biasa ini berbanding dengan kedudukan sebelum ini jelas dipancu oleh “Public Spending” dalam bentuk dua package ransangan yang telah dlbelanjakan Kerajaan tahun lalu.Namun jelas terbukti bahawa package tersebut bukan sahaja berjaya mengeluarkan Negara dari kemelut kemorosotan ekonomi malah menghasilkan satu pertumbuhan yang tinggi dalam suku pertama tahun 2010. Walau bagaimanapun pertumbuhan KDNK tidak bolih dipancu oleh perbelanjaan kerajaan “PUBLIC SPENDING” dalam jangka masa panjang. Ini jelas diakui oleh kerajaan apabila ditegaskan dalam RM10 bahawa pihak swasta akan menjadi pemancu utama ekonomi Negara sepanjang 5 tahun akan datang.

Tidak dapat dinafikan bahawa Rancangan Malaysia ke10 ini mempunyai pendekatan yang berlainan daripada Rancangan-rancagan pembangunan sebelum ini. Satu ciri yang sangat penting dalam rancangan ini ialah ianya tldak lagi berasaskan sasaran kaum. Dalam ucapan pembentangannya YAB Perdana Menteri menyatakan “Kita keluar daripada bertindak dalam tembok etnik yang kita amalakn sejak sekain lama.” Saya percaya pendekatan ini di ambil dengan mengambil kira keptusan PRU12 (Pilihanraya Umum Ke-12) yang lalu dan mesej yang diutarakan oleh rakyat kebelakangan ini.

Olih kerana kakangan masa yang diberi maka saya akan hanya menyentuh beberapa perkara yang spesifik.


DEB (Dasar Ekonomi Baru) dilapurkan berjaya mengurangkan kemiskinan rakyat daripada hampir 50 peratus daJam tahun 1970 kepada kurang 3.8 peratus kini. Di Sabah juga kemiskinan dikatakan telah menjunam daripada 114,200 isi rumah dalam Laporan Penyiasatan Isi rumah 2004 kepada hanya 21,000 isi rumah miskin pada 2009. Disasarkan pada tahun 2015 kemiskinan dapat dikurangkan kepada tahap 2 peratus, menjadikan Malaysia Negara yang paling berjaya membasmi kemiskinan di dunia.

Saya tidak bermaksud untuk mempertikaikan lapuran kerajaan mengenai kedudulcan tarap kemiskinan ini tetapi saya melihat di kawasan saya Tuaran jumlah keluarga miskin masih ramai. Dalam lapuran e-kasih bertarikh 28hb April 2010 jumlah keluarga miskin tegar di Tuaran ialah 626 dan keluarga miskin ialah 1,020. Saya ingin memaklumkan dewan ini bahawa saya telah mengadakan satu kajian banci secara sampling di kawasan saya pada tahun 2009. Kajian ini komprihensif dan menggunakan kaedah lawatan dari rumah ke rumah yang terlibat. Data yang saya akan bentangkan adalah berdasarkan data hasil kajian yang intensif di 45 buah kampung di Tuaran, satu kajian yang merupakan kajian isirumah yang melihat keadaan sosio ekonomi dan kemudahan asas di peringkat kampung. Hasil kajian menunjukkan 42 peratus isi rumah dalam kajian berada dalam kemiskinan tegar dan 20 peratus lagi adalah dikategorikan miskin relatif. Saya amat terkilan sekali bahawa tahap kemiskinan 62 peratus di Tuaran adalah lebih tinggi daripada kemiskinan di Malaysia sebelum DEB. Saya percaya juga realiti di Tuaran merupakan realiti di kebanyakan kawasan luar bandar di Sabah dan Sarawak.

56 peratus penduduk dalam kajian ini bergantung pada air graviti yang menurut World Health Organization diklasfikasi sebagai “untreated water.” Rancangan Malaysia Kesepuiuh menyarankan penyediaan air paip untuk 98 peratus rakyat di Sabah. Saya ucap terima kasih kerana ada peruntukan untuk naik tarap bekalan air di Tuaran. Walau bagaimanapun memandangkan keadaan permukaan tanah yang berbukit-bukau di Tuaran saya berpendapat sasaran 95% bekalan air dalam tempoh RM10 sukar untuk dicapai. Saya ingin mencadangkan kepada kerajaan untuk menggunapakai kaedah “in-situ treatment” yang sudah ada untuk mengatasi masalah inl.


Saya kecewa kerana Rancangan MaIaysia Ke-10 tidak mengandungi apa-apa perancangan kerajaan untuk mengatasi dan menyelesaikan masaalah pendatang tanpa izin terutamanya di negeri Sabah, satu-satunya negeri yang dilanda oleh masaalah ini. Perkara ini telah berkali-kali ditimbulkan dalam Dewan ini oleh beberapa Ahli Parlimen dari Sabah sejak sekian lama. Namun jawapan yang diberi olih kerajaan mencerminkan seolah-olah kerajaan mengelak isu ini. Oleh kerana kerajaan terus-menerus membisu datam perkara ini maka ianya menimbulkan sangkaan rakyat Sabah sama ada kerajaan persekutuan mempunyai perancangan atau program tersembunyi dalam hal masalah pendatang haram ini.

Masalah pendatang tanpa izin ini berkait langsung dengan isu pembasmian kemiskinan di Sabah di mana dilapurkan terdapat jumlah insiden kemiskinan yang kedua terbanyak di Malaysia. Kehadiran jutaan pendatang tanpa izin ini sudah tentu meningkatkan jumlah penduduk yang miskin di negeri Sabah. Mereka ini menikmati kemudahan yang dilberi oleh kerajaan, saperti kesihatan, pelajaran, keselamatan dan sebagainya. Seharusnya keadaan ini memerlukan program yang kongkrit dalam RMKe-10. Saya ingin bertanya kepada YAB Perdana Menteri apakah program kerajaan persekutuan untuk mengatasi masaalah in dalam 5 tahun akan datang?

Saya juga ingin bertanya kepada Kementerian dalam Negeri sama ada isu pendatang asing tanpa izin termasuk dalam KPI sebagai keutamaan Kementerian?

Saya telah memobon dalam Dewan Yang Mulia ini kepada Menteri Dalam Negeri agar beliau dapat menjelaskan kenyataan Jabatan Pendaftaran Negara di Sabah bahawa tiada MyKad diberi [dikeluarkan] kepada pendatang asing tanpa izin. Beliau telah menyatakan tiada MyKad / Kap Pengenalan telah diberikan dan beliau meminta jika ada butir dan bukti agar disampalkan kepada beliau untuk siasatan dan tindakan selanjutnya. Saya ucapkan terima kasih kepada Menteri. Saya akan sampaikan butiran dan bukti. Tetapi saya minta jaminan dari Menteri bahawa tindakan konkrit dan tegas akan diambil ke atas maklumat tersebut.

Masaalah pendatang tanpa izin pemah dibawa kepada Jawatankuasa Integriti pada tahun 2006. Jawatankuasa ini telah bermesyuarat di Kota Kinabalu untuk mendengar keterangan dari beberapa pihak. Apabila Jawatankuasa tersebut bermesyuarat di Kuala Lumpur, Jabatan Pendaftaran Negara dan Jabatan Imigresen telah dipanggil untuk mereka memberikan penjelasan tetapi malangnya mereka enggan untuk hadir menyebabkan Pengerusinya YB Tan Sri Bernard Dompok meletakkan jawatan sebagai pengerusi atas dasar prinsip. Saya percaya banyak maklumat terdapat pada Jawatankuasa ini dan kalau pihak kementerian betul-betul mahu mengambil tindakan maka mereka boleh perolehi maklumat ini dari Jawatankuasa tersebut.


Rancangan Malaysia kesepuluh yang bertemakan “Rancangan Kemakmuran Ekonomi dan Keadilan Sosial” secara amnya memberi penekanan yang khusus untuk membawa pembangunan kepada masyarakat yang terpinggir dan dalam masa yang sama memberi focus untuk menjadikan Malaysia sebuah Negara gergasi dalam bidang ekonomL

Untuk Sabah, penekanan pada penyediaan air paip untuk 98 peratus penduduk merupakan satu usaha yang diperlukan. Demikian juga penyedian bekalan letrik untuk semua isirumah dan menambah jaringan jalanraya sepanjang 2,540 kilometer.

Bantuan khas akan juga diberikan kepada masyarakat minoriti Sabah yang terpinggir seperti Bisayah, Orang Sungei, Rungus, Tidong dan Suluk. Penyediaan rumah bagi mereka yang miskin juga akan diberi perhatian. Saya ingin bertanya kenapa suku kaum Kadazandusun tidak digolongkan sebagai kaum yang terpinggir sedangkan kaum ini pada keseluruhannya merasakan mereka juga tertinggal dalam banyak aspek.

Untuk membolehkan semua kaum maju bersama, kerajaan harus melaksanakan dan mengamalkan dasar yang terbuka dan adil kepada semua dalam semua bidang seperti dalam perkhidmatan kerajaan, peluang perniagaan dan sebagainya. Pemimpin mencetuskan dasar yang baik tetapi selama ini banyak insiden di mana pegawai pelaksana dasar mengamalkan dirkriminasi. Untuk membolehkan gagasan 1Malaysia itu benar-benar berjaya dalam erti kata yang sebenarnya saya mencadangkan agar YAB Perdana Menteri mengarahkan agar satu mekanisme pemantauan di semua peringkat agar amalan diskriminasi dapat dicegah. Ini sangat penting kerana selagi ada kaum yang merasa terpinggir dan didiskriminasikan maka selagi itulah objektif Satu Malaysia tidak akan tercapai.

Perlu juga saya utarakan sekali lagi ada korelasi di antara inflasi dan kemiskinan. Kajian di Tuaran membuktikan bahawa barangan pengguna dan pengangkutan awam di kampung meningkat kos sebanyak 39 peratus akibat daripada kenaikan harga minyak. Akibatnya ialah, yang miskin bertambah miskin dan yang dikategorikan sebagai relatif miskin menjadi miskin tegar. Pendek kata kemiskinan di luarbandar meningkat secara drastik. Perlu diketahui juga akibat "sticky prices” maka harga barang tidak menurun walaupun harga minyak sudah menurun. Malah 63 peratus penduduk mengatakan bahawa kos hidup meningkat mendadak sejak 2008. Kerajaan harus berhati-hati dengan saranan dalam RMKeI0 bahawa penghapusan subsidi perlu dilaksanakan tanpa memberikan kaedah yang spesifik bagaimana masvarakat miskin di luar Bandar akan dibantu. Kenaikan harga barang akan meningkatkan kadar kemiskinan di luar bandar untuk kali kedua sejak 2008.

Saya ingin menyentuh dua perkara khusus dalam kawasan Tuaran. Pertamanva saya harap kerajaan melaksanakan pembinaan hospital Tuaran tanpa lengah lagi kerana rakyat Tuaran sudah sekian lama menderita kerana ketiadaan hospital berkatil memandangkan kesesakan di hospital Kota Kinabalu.

5aya juga memyu agar kerajaan melaksanakan jambatan penghubung dua wilayah Tuaran. Penduduk yang tinggal disebelah sungai Tuaran terpaksa mengarnbil masa selama setengah jam untuk pergi ke Pekan Tuaran. Projek Jambatan yang dipohon membolihkan mereka sampai ke pekan Tuaran hanya daJam masa 3 minit. Projek ini sudah sekian lama dinanti-nantikan oleh rakyat tempatan.

Monday, June 21, 2010

Bumburing Terima Cabaran Hishamuddin

Oleh Mutalib M.D.

IBARAT kata pepatah, jika takut dilambung ombak, jangan berumah di tepi pantai. Begitulah iltizam Ahli Parlimen Tuaran, Datuk Wilfred Mojilip Bumburing sebelum mengemukakan soalan kepada Menteri Dalam Negeri, Datuk Seri Hishamuddin berhubung isu pendatang asing yang diberikan taraf kerakyatan songsang di Sabah.
“Saya terima cabaran Datuk Seri Hishamuddin demi masa hadapan Sabah dan keselamatan generasi akan datang. Saya akan mengemukakan bukti yang beliau kehendaki dalam masa yang terdekat; bukan kerana saya menentang dasar kerajaan, tetapi ingin membela kepentingan Sabah dalam Persekutuan Malaysia,” ujar Wilfred dalam pertemuan khas dengan Editor Sabahkini.net di sebuah hotel terkemuka kelmarin.
Tidak dapat tidak, kata Wilfred, beliau wajib tampil dengan bukti yang melampaui keraguan munasabah demi kepentingan seluruh rakyat Sabah yang diranjau masalah kerakyatan songsang sejak 1972 lagi dan kini semakin parah ekoran kehadiran generasi kedua, ketiga dan seterusnya yang dilahirkan oleh mereka yang mendapat kerakyatan songsang.
“Dalam hal ini, saya bukan mencabar Datuk Seri Hishamuddin tetapi beliau mencabar saya dan seluruh rakyat Sabah untuk membuktikan dan mendedahkan X-Files yang menjadi kebimbangan kami selama ini,” ujar Bumburing yang menegaskan bahawa isu ini bukan lagi menjadi rahsia lagi di Sabah dan telah menjadi isu nasional kerana ratusan ribu mereka yang mendapat kerakyatan songsang kini berhijrah ke Semenanjung Malaysia dan Negara luar.
Kerakyatan songsang ini, kata Wilfred, bukan sahaja melibatkan pendatang tanpa izin atau pendatang haram Filipina, Pakistan dan Indonesia, malah warganegara China dan India yang telah mendominasi ekonomi dan politik tempatan Sabah.
“Saya amat berbesar hati sekiranya Datuk Seri Hishamuddin dapat menyelesaikan masalah yang menjadi trauma kepada rakyat Sabah selama ini kerana semua Menteri Dalam Negeri sebelum ini yang gagal menyelesaikan masalah tersebut secara tuntas kerana tidak ada ‘political will’.
Dengan kesungguhan Hishamuddin mencabar beliau, kata Wilfred, membuktikan keikhlasan Hishamuddin untuk menjaga Sabah yang diberi jolokan sebagai ‘Fixed Deposit’ Barisan Nasional dan menyuci dosa pemimpin lalu yang mengabaikan keluhan rakyat Sabah.
Krisis identiti dan kerakyatan songsang kata Wilfred telah memasuki fasa kronik sehingga melibatkan tapisan keselamatan menjadi longgar kerana telah terbukti mereka yang mendapat kad pengenalan projek sudah boleh menjadi Adun dan isteri kepada Ahli Parlimen.
“Beri peluang dan sedikit masa kepada saya untuk menyediakan bukti nyata yang selama ini menjadi bom jangka di Sabah. Semoga rakyat Sabah bersama saya,” ujar Wilfred yang memerlukan sokongan moral daripada Anak Jati Sabah yang selama ini dihimpit dengan pelbagai isu yang berpunca daripada kerakyatan songsang yang telah menafikan hak mereka memilih kerajaan mengikut kemahuan diri dan menjurutera masa hadapan mereka sendiri.
Apabila siap kelak, kata Wilfred, beliau akan mengemukakan bukti tersebut untuk dianalisa oleh semua Ahli Parlimen di Dewan Rakyat sebagai pemudah cara untuk menyelesaikan isu kerakyatan songsang secara holistik dan bijaksana.

Lihat Selanjutnya di: http://www.sabahkini.net/v1/index.php?option=com_content&view=article&id=4326:wilfred-terima-cabaran-hishamuddin&catid=35:berita-sabah&Itemid=27

Wednesday, June 16, 2010

Pengeluaran Kad Pengenalam Malaysia kepada PTI: Menteri Dalam Negeri bilang tidak betul.

YB Datuk Wilfred M. Bumburing yang mengemukakan soalan lisan kepada Menteri Dalam Negeri berhubung PTI di Sabah yang mendapat Kad Pengenalan dan MyKad. Berikut adalah sedutan daripada jawapan Menteri Dalam Negeri kepada soalan lisan YB datuk Bumburing pada 16 Jun 2010.

Komen anda serta sesiapa yang ada bukti mengenai hal ini sila kemukakan ke Pejabat ADR Tuaran.

Pertanyaan Lisan Rujukan 2710
Daripada: YB Datuk Wilfred Bumburing DWMB [Tuaran]
Tarikh: 16 Jun 2010

YB Datuk Wilfred M. Bumburing bertanya kepada MENTERI DALAM NEGERI minta menyatakan keterangan selanjutnya mengenai Jabatan Pendaftaran Negara bahawa tiada MyKad telah diberi kepada pendatang haram sedangkan adalah menjadi fakta dengan bukti bahawa beribu-ribu pendatang haram di Sabah telah memperolehi kad kerakyatan.

Tuan Yang Dipertua (TYD), Saya mengucapkan terima kasih kepada Ahli YB Tuaran yang mengemukakan pertanyaan.
Untuk Makluman ahli Yang Berhormat, Kerajaan hanya mengeluarkan Kad Pengenalan MyKad kepada warganegara yang layak mengikut peraturan-peraturan Pendaftaran Negara 1990, Akta Pendaftaran Negara 1959 (Akta 78) dan Perlembagaan Persekutuan. Adalah disahkan bahawa Jabatan Pendaftaran Negara tidak pernah mengeluarkan Kad Pengenalan kepada pendatang haram atau mana-mana orang yang tidak mempunyai status taraf warganegara.

TYD, Walau bagaimanapun, sekiranya terdapat bukti bahawa beribu-ribu pendatang haram di Sabah yang dikeluarkan MyKad sepertimana yang dinyatakan olei Ahli YB Tuaran, Kementerian memohon kerjasama Ahli YB supaya memberi maklumat-maklumat lengkap terus kepada saya untuk disiasat dan diambil tindakan tegas terhadap pegawai-pegawai yang dimaksudkan.